Thursday, 20 September 2012

ઓ ઇશ્વર ભજીએ તને


ઓ ઇશ્વર ભજીએ તને, મોટું છે તુજ નામ

ગુણ તારાં નિત ગાઇએ, થાય અમારાં કામ…
હેત લાવી હસાવ તું, સદા રાખ દિલ સાફ

ભૂલ કદી કરીએ અમે, તો પ્રભુ કરજો માફ…
પ્રભુ એટલું આપજો, કુટુંબ પોષણ થાય

ભૂખ્યા કોઇ સૂએ નહીં, સાધુ સંત સમાય…
અતિથિ ઝાંખો નવ પડે, આશ્રિત ના દુભાય

જે આવે અમ આંગણે, આશિષ દેતો જાય…
સ્વભાવ એવો આપજો, સૌ ઇચ્છે અમ હિત

શત્રુ ઇચ્છે મિત્રતા, પડોશી ઇચ્છે પ્રીત…
વિચાર વાણી વર્તને, સૌનો પામું પ્રેમ

સગાં સ્નેહી કે શત્રુનું, ઇચ્છું કુશળક્ષેમ…
આસ પાસ આકાશમાં, હૈયામાં આવાસ

ઘાસ ચાસની પાસમાં, વિશ્વપતિ નો વાસ…
ભોંયમાં પેસી ભોંયરે, કરીએ છાની વાત

ઘડીએ માનમાં ઘાટ તે, જાણે જગનો તાત.
ખાલી જગ્યા ખોળીએ, કણી મૂકવા કાજ

ક્યાંયે જગકર્તા વિના, ઠાલુ ના મળે ઠામ…
જોવા આપી આંખડી, સાંભળવાને કાન

જીભ બનાવી બોલવા, ભલું કર્યું ભગવાન…
ઓ ઇશ્વર તું એક છે, સર્જ્યો તે સંસાર

પ્રુથ્વી પાણી પર્વતો, તેં કીધા તૈયાર…
તારા સારા શોભતા, સૂરજ ને વળી સોમ

તે તો સઘળા તે રચ્યા, જબરું તારું જોમ…
અમને આપ્યાં જ્ઞાન ગુણ, તેનો તું દાતાર

બોલે પાપી પ્રાણીઓ, એ તારો ઉપકાર…
કાપ કલેશ કંકાસ ને, કાપ પાપ પરિતાપ

કાપ કુમતિ કરુણા કીજે, કાપ કષ્ટ સુખ આપ…
ઓ ઇશ્વર તમને નમું, માંગુ જોડી હાથ

આપો સારા ગુણ અને, સુખમાં રાખો સાથ…
મન વાણી ને હાથથી, કરીએ સારાં કામ

એવી બુધ્ધિ દો અને, પાળો બાળ તમામ…
ઓ ઇશ્વર ભજીએ તને, મોટું છે તુજ નામ

ગુણ તારાં નિત ગાઇએ, થાય અમારાં કામ…

નૈયા ઝુકાવી


નૈયા ઝુકાવી મેંતો જોજે ડુબી જાય ના

ઝાંખો ઝાંખો દિવો મારો જોજે રે બુઝાય ના

સ્વાર્થનું સંગીત ચારે કોર બાજે
કોઇનું કોઇ નથી દુનીયામાં આજે
તનનો તંબુરો જોજે બેસુરો થાય ના
ઝાંખો ઝાંખો…
પાપ ને પુણ્યના ભેદ રે પરખાતા
રાગ ને દ્વેષ આજે ઘટ ઘટ ઘુંટાતા
જોજે આ જીવનમાં ઝેર પ્રસરાય ના
ઝાંખો ઝાંખો…
શ્રધ્ધાના દિવડાને જલતો તું રાખજે
નિશદિન સ્નેહ કેરું તેલ એમાં નાખજે

જીવન અંજલિ થાજો


જીવન અંજલિ થાજો !
મારું જીવન અંજલિ થાજો !
ભૂખ્યાં કાજે ભોજન બનજો, તરસ્યાનું જળ થાજો;
દીનદુ:ખિયાનાં આંસુ લો’તાં અંતર કદી ન ધરાજો!
મારું જીવન અંજલિ થાજો !
સતની કાંટાળી કેડી પર પુષ્પ બની પથરાજો;
ઝેર જગતનાં જીરવી જીરવી અમૃત ઉરનાં પાજો!

મારું જીવન અંજલિ થાજો !
વણથાક્યા ચરણો મારા નિત તારી સમીપે ધાજો;
હૈયાના પ્રત્યેક સ્પન્દને તારું નામ રટાજો

મારું જીવન અંજલિ થાજો !
વમળોની વચ્ચે નૈયા મુજ હાલકલોલક થાજો;

શ્રધ્ધા કેરો દીપક મારો નવ કદીયે ઓલવાજો!
મારું જીવન અંજલિ થાજો !

કરસનદાસ માણેક

જનનીની જોડ


જનનીની જોડ સખી! નહીં જડે રે, લોલ!
મીઠાં મધુ ને મીઠાં મેહુલા રે, લોલ,

એથી મીઠી તો મોરી માત રે,
જનનીની જોડ સખી! નહીં જડે રે, લોલ!

પ્રભુના એ પ્રેમ તણી પૂતળી રે, લોલ,

જગથી જુદેરી એની જાત રે, – જનનીની ….

અમીની ભરેલી એની આંખડી રે લોલ,

વ્હાલનાં ભરેલાં એનાં વેણ રે, – જનનીની ….

હાથ ગૂંથેલ એના હીરના રે લોલ,

હૈયું હેમંત કેરી હેલ રે, – જનનીની ….

દેવોને દૂધ એનાં દોહ્યલાં રે લોલ,

શશીએ સિંચેલ એંની સોડ રે, – જનનીની ….

જગનો આધાર એની આંગળી રે લોલ,

કાળજામાં કૈંક ભર્યા કોડ રે, – જનનીની ….

ચિતડું ચડેલ એનું ચાકડે રે લોલ,

પળના બાંધેલ એના પ્રાણ રે, – જનનીની ….

મૂંગી આશિષ ઉરે મલકતી રે લોલ,

લેતાં ખૂટે ન એની લ્હાણ રે, – જનનીની ….

ધરણીમાતાયે હશે ધ્રૂજતી રે લોલ,

અચળા અચૂક એક માય રે, – જનનીની ….

ગંગાનાં નીર તો વધે ઘટે રે લોલ,

સરખો એ પ્રેમનો પ્રવાહ રે, – જનનીની ….

વરસે ઘડીક વ્યોમ વાદળી રે લોલ,

માડીનો મેઘ બારે માસ રે, – જનનીની ….

ચળતી ચંદાની દીસે ચાંદની રે લોલ,

એનો નહિ આથમે ઉજાસ રે, – જનનીની ….

જનનીની જોડ સખી! નહીં જડે રે, લોલ,
- દામોદર ખુશાલદાસ બોટાદકર

હું માંગું ને તું આપી દે


શા હાલ થયા છે પ્રેમીના, કહેવાની કશી યે જરૂર નથી;
આ હાલ તમારા કહી દેશે, કાં સેંથીમાં સિંદૂર નથી?
હું હાથને મારા ફેલાવું તો તારી ખુદાઈ દૂર નથી,
હું માંગું ને તું આપી દે એ વાત મને મંજૂર નથી.
આ આંખ ઉઘાડી હોય છતાં પામે જ નહીં દર્શન તારા,
એ હોય ન હોય બરાબર છે, બેનૂર છે -એમાં નૂર નથી.
તુજ જુલ્મો-સિતમની વાત સુણી દીધા છે દિલાસા દુનિયાએ;
હું ક્રૂર જગતને સમજ્યો’તો પણ તારી જેવું ક્રૂર નથી.
જે દિલમાં દયાને સ્થાન નથી ત્યાં વાત ન કર દિલ ખોલીને;
એવા પાણી વિનાના સાગરની ‘નાઝિર’ને કશીયે જરૂર નથી.

ખુશી દેજે જમાનાને




,ખુશી દેજે જમાનાને  મને હરદમ રુદન દેજે;

અવરને આપજે ગુલશન,મને વેરાન વન દેજે.
સદાયે દુઃખમાં મલકે મને એવાં સ્વજન દેજે;

ખિઝાંમાં પણ ન કરમાયે મને એવાં સુમન દેજે.
જમાનાનાં બધાં પુણ્યો જમાનાને મુબારક હો;

હું પરખું પાપને મારાં,મને એવાં નયન દેજે.
હું મુક્તિ કેરો ચાહક છું,મને બંધન નથી ગમતાં;

કમળ બિડાય તે પહેલાં ભ્રમરને ઉડ્ડયન દેજે.
સ્વમાની છું,કદી વિણ આવકારે ત્યાં નહીં આવું;

અગર તું દઈ શકે મુજને તો ધરતી પર ગગન દેજે.
ખુદા યા!આટલી તુજને વિનંતી છે આ ‘નાઝિર’ની;

રહે જેનાથી અણનમ શીશ મુજને એ નમન દેજે.

ગગનવાસી




ગગનવાસી ધરા પર બે ઘડી શ્વાસો ભરી તો જો!

જીવનદાતા, જીવન કેરો અનુભવ તું કરી તો જો!
સદાયે શેષ શૈયા પર શયન કરનાર ઓ ભગવન,

ફકત એકવાર કાંટાની પથારી પાથરી તો જો!
જીવન જેવું જીવન તુજ હાથમાં સુપરત કરી દેશું,

અમારી જેમ અમને એકપળ તું કરગરી તો જો!
નથી આ વાત સાગરની,આ ભવસાગરની વાતો છે;

અવરને તારનારા!તું સ્વયં એને તરી તો જો!
નિછાવર થઈ જઈશ એ વાત કરવી સહેલ છે “નાઝિર”

વફાના શ્વાસ ભરનારા, મરણ પહેલાં મરી તો જો.